___ ÇEVİREN TEACHER ___ www.paylashturk.com
628 Tremont. 6-2-8, Üç ölü.
- Burada değil. - Her zamanki gibi.
Bugünlerde önemli bir olay değil, değil mi ? Adamın biri, adı ne ?
- Bilmiyorum. - Kim bilir ? Kimin umrunda ?
Kimin umrunda.
Kahrolası.
Karısını ve çocuğunu vurmuş, ve oturup meyan kökünü yemiş.
Ağzına dayamış ve kahrolası beyinin uçurmuş.
Bu adamın kimliği yok, hiçbir belgesi yok.
Muhtemelen, lanet sınırdan sızmıştır.
Selam millet. Kanal 10 haber.
Dinleyin, çekimi engelliyorsunuz, az daha ileri alır mısınız?
- Evet, tabi. - Sağolun.
- Hazır mısın? - Evet, neredeyse.
2 Dakikaya başlarız.
- Emmy için yeterince yakın değiliz. - Emmy'nin canı cehenneme!
- Kahrolası maaş çekine razı ol. - Hayatımın hikayesi.
Bu videoyu, son üç gün içinde internetten indirdik,
Tam olarak ne zaman, hatırlamıyorum.
Şu herife bak. Şu kahrolası herife bak!
Arkadaşları minibüse ceset koyarken o, geviş getiriyor.
Bu çekimin bir kısmı hiç yayınlanmadı.
Kameraman tarafından, gizlice, internete gönderildi.
Bu, olan biteni anlatmanın, ona özgü yoluydu.
Bree Reno, Homestead'den canlı bildiriyorum,
Göçmen ailesi, burada, büyük bir trajediyi yaşadı.
Kimliği belirsiz bir adam, silahı kendine çevirmeden önce,
Karısını ve 16 yaşındaki oğlunu vurdu.
- Tanrım! - Ne?
- Buna inanmıyorum! - Ne?
Kamerada sorun mu var, tamir et şunu!
Hala hareket ediyor!
Tanrı aşkına, Willy, tam ortasındayım...
- Ne? - Yüce İsa!
Tanrı aşkına!
- Öldüklerini sanıyordum. - Öyle olmalıydılar!
Bilmiyorum, sedyenin üstünde kıpırdıyor ya!
- Önümden çekil, hadi. - Burada desteğe ihtiyacım var.
Çekil onun üstünden!
- İyi misin? - Tanrım, o da ne boktu öyle?
- Hareket etme. - Diğeri hareket ediyor!
Bir tane daha geliyor.
İndirin şunları!
Yıkılmıyor. Yıkılmıyor!
Kahretsin!
Kıpırdama!
Kafalarından vurmalısın!
Hayır! Hayır! Bu gerçek olamaz!
Bu kahrolası gerçek olamaz!
Televizyonda, internette, bloglarda bulduklarımızın çoğunu indirdik.
İlk üç güne ait görüntüler ve yorumlar.
Çoğu saçmalıktı. Hiçbiri, işe yaramazdı.
Haber ağından aldığımız buydu.
Hiç birimiz, yaşadığımız kargaşanın,
Nereden kaynaklandığını bildiğimizi iddia edemeyiz.
Doğal bir afet mi yoksa devasa çapta bir şarlatanlık mı ?
Orson Wells'i hatırlayacak kadar yaşlıyım.
'Dünyalar Savaşı' muhtemelen, şimdiye kadarki en büyük şarlatanlık.
Sadece radyonun olduğu zamandı. Şimdiyse, 24/7.
Bu, bir çeşit...
Herşeye inanmaya zorlanıyoruz...
Biz, bir filim yaptık, birazdan size izleteceğim filimi.
Aslında, bunu yapmak isteyen Jason'dı.
Kanal 10'daki şu kameraman gibi,
Bunu nete göndermek istedi böylelikle, insanlar, yani sizler, gerçeği öğrenebilecektiniz.
Filim, bir Panasonic HDX-900 ve bir HVX-200 ile çekildi.
Son montajı, Jason'ın dizüstünde ben yaptım.
Sizi korkutmak umuduyla, yer yer müzik ekledim.
Görüyorsunuz, size gerçeği anlatmanın yanısıra,
Korkutmayı da umuyorum.
Belki, böylelikle uyanırsınız.
Belki, bizim yaptığımız hataları yapmazsınız.
Herneyse, işte burada:
Jason Creed: ÖLÜMÜN ÖLÜMÜ
teacher
Hayır! Kes! Kes!
Bu şeylerin hızlı hareket etmediğini sana kaç kez söyledim?
Sen bir cesetsin, İsa aşkına!
Böyle hızlı koşarsan, bileklerin kırılıp kopar
O, hızlı gidiyor, benim de hızlı gitmem gerek, başka türlü onu nasıl yakalarım?
Onu, daha sonra yakalayacaksın. Bu, kahrolası filimin başı.
Onu, şimdiden yakalarsan, biter.
Tüm yapman gereken elbisesinden tutmak, ta ki...
...Göğüslerim görünene kadar mı? Böyle birşey olmayacak!
Birisi bana, şunu açıklayabilir mi :
Neden korku filimlerindeki kızlar hep düşüp ayakkabılarını veya diğer boktan şeylerini kaybederler ?
Bu tamamen sakat bir durum.
Ve neden elbiselerimiz yırtılmak zorunda?
Aslında, o kısmı iple çekiyorum.
- Flaş! - Yemin ederim...
- Teşekkürler.
Ah kahretsin adamım, şuna bak, makyajın tamamen çıkmış.
Bana fırsat verin!
Evet, belki şimdi anlarsın, çünkü çok zorda kaldın.
Tüm yapman gereken kameraya doğru koşmak.
Hayır, koşmak değil...Paytak paytak yürümek.
Senaryoda, mumya paytak paytak yürür ve durur yazıyor.
Bir saniyeliğine... Sadece bir saniyeliğine.
- Bana, bir saniyeliğine görebildiğini söylüyorsun... - Kamera görüyor.
Ve kameranın gördüğünü seyirci de görür.
Hangi kahrolası izleyici?
Korkunun, her zaman izleyicisi vardır, inandırıcı korkunun.
Ama, makyajı çıkmış bir mumyaya kim inanır ?
Öncelikle, bir mumyaya kim inanır?
İşte bir fikir, dahi çocuk.
Ters zumlamayı dene, belki, kahrolası çekimin işe yarar.
Burada ne istediğimi biliyorum, Tony, ve ne yaptığımı biliyorum.
Doğru, biliyorsun, değil mi ?
Hangi noktadayız, 3 günlük çekim programını 4 gün mü aştık ?
Harika, İyi gidiyorsun. Umarım, filimin sonunda, kahrolası kredilerde adımız yazılır.
- Hepinizin adı yazılacak. - Üniversite kredilerinden bahsediyorum.
Onları bana bırak.
- Çekimi, hala yapmadık mı? - Hayır, hala boş boş geziniyoruz.
Her birinize 5 kredi, bu bir söz.
Bay Creed'in bir bakış açısı var.
Hey, ben sadece korkunç bir filim yapmaya çalışıyorum.
Evet, öyle, Bay Creed.
Jason, herzaman belgesel yapımcısı olmak isterdi,
Fakat son sınıf projesi için,
Bir korku filimi yapmaya karar verdi.
Aslında, o ilk gece, bunu çekiyordu.
Herşeyin...
değiştiği o gece.
Kahrolası, aptal korku filimi.
Sosyal hiciv içerikli.
Jason, bir dakika bakar mısın ?
- işemek zorundayım. - Kahretsin. Peki.
- Jason... - Ne?
Benim de işemem gerek.
Yüce İsa, bu iş paramparça oluyor.
Hey millet, haberlerde birşeyler var. Oldukça...
Şey, yani...bakmak isteyebilirsiniz.
...fakat, gerçek gibi görünüyor.
2 farklı bölgedeki, 2 haber ajansı
Hayata dönen ölüler olduğunu bildirdi.
Olaylardan birinde, Summerset'te,
50 yaşında, beyaz erkek olarak tanımlanan,
dünkü otoyol çatışmasının kurbanı olan ölü adam,
Otopsi masasında oturdu ve Summerset adli tıp çalışanlarına saldırdı...
- Saçmalık. - Kes sesini, Tony, bu olay haberlerde.
Haberler, herzaman saçmadır. Olayları, her zaman, olduğundan kötü gösterir..
Sabunu, satmalarının yolu bu.
Peki, ertesi sabah ne oluyor ? "Oh özür dileriz, bizim hatamız."
Bunu söylediklerinde, bu saçmalığa kim inanır, 2 ölü insan...
Şimdi, 5 ölü insan var...
İşte bir tane daha. Her yönden geliyorlar.
Hope Memorial'daki bir ceset, görünüşe göre hayatta kalmış.
6 farklı bildirim oldu.
6? Nasıl 6 hata birden olur ?
İsa aşkına, hergün, bu tür şeyler duyuyoruz.
Evet, kasırgalar, gezegenin ısınması,
ve Beyaz Saray'a veya senin evine pis bir bomba bırakacak olan teröristler.
Birilerinin, suyuna ya da posta kutuna mikrop koyacak olması,
Ve Publisher's Clearing House'dan gelen şu mektup, ha?
İyi haber şu ki bir milyon papel kazandınız.
Kötü haberse, yarın ölü olarak uyanacaksınız.
Az önce duyduğumuza inansak iyi olur,
Sorun, insanların ölü olarak uyanması değil.
Ölü insanların uyanması.
Dinleyin!
- Bu ne? - Neydi o?
Birçok insan, aynı durumda...
Peki.
Ölü olarak uyanacaksam, bu kendi yatak odamda olacak.
Hepiniz gelebilirsiniz.
Eliot'ta adres var, yerini biliyor.
Evet, güzel de bir yer. Cozy, Philadelphia'nın yarısını alır.
Evet, kahrolası bir kaledir. Davet edilmemişsem, içeri giremem.
Üzgünüm Jason, Filimin için endişeleniyorsun.
Seni yarıyolda bırakmak niyetinde değilim, ama...
Buradan, defolup gidiyorum.
Dediğim gibi, hepiniz gelebilirsiniz.
İçtenlikle söylüyorum. Bu bir davet.
Ben varım.
- Başka? - Olmasa daha iyi.
Hoşçakalın millet.
Kahrolası, İngiliz göçmeni, bütün kızları götürüyor.
Peki...
Ne yapacağız ?
- Bunu nasıl açıklıyorsunuz...? - Hiçbir açıklamam yok.
Tamam. Ne yapacağımı söyleyeyim.
Yurda gidiyorum, Deb orada.
Herne oluyorsa, yalnız kalmasını istemiyorum.
Vücudun kas dokularında kalan,
Hareket etmeye yetecek
Elektiriksel tepkileri iletiyor
Tamam.
Tamam, burası kızlar yurdu.
Tanrım.
Haberleri duyalı 25 dakika oldu,
Ve, görünen o ki herkes gitmiş.
Hey, kim var orada ?
Of ya!
Ne halt ediyorsun burada ?
- Sen ne halt ediyorsun esas? - Birşeyler çalıyorum.
Ama sen...
Elinde kamera olan bir erkek, kızlar yurdunda ne yapıyor?
Güvenlik!
Of ya!
Aman Tanrım.
Kahretsin!
Tamam, tamam, bu Deb'in odası.
- Dur! Sorun yok! Benim. - Tanrım, siktir..
Hala çekim mi yapıyorsun ?
- Neyi çekiyorsun ? - Ben sadece...
Aman Tanrım!
- Tanrım, çok korkuyorum. - Herşey yolunda, Deb.
Buradayım.
Bir saattir eve ulaşmaya çalışıyorum...
Kahretsin!
Kahretsin! Aynı kahrolası şey, cevap yok!
Dışarı çıkmalıyız, herşeyi görürüz.
- Bebeğim! - Ne?
Evden cevap alamıyorum. Annem, babam, Billie...
- Orada olmaları gerek! - Belki, sığınaktadırlar.
Hayır, orayı da denedim. O da kesik.
Hatlar yoğun. Muhtemelen, seninkiler de, sana ulaşamıyorlardır.
Bütün haberlerde, bütün sitelerdeydi.
Fakat, kimse, gerçekten ne olduğunu bilmiyordu.
Buradan çıkmak istiyorum.
J!
Eve gitmek istiyorum.
Sanırım, paniğe sebep olan bu;
Gerçeği bilmemek.
- Neler oluyor? - Bilmiyorum.
Olasılıklar, gerçekten ürkütücü.
Tüm arkadaşlarım, veda bile edemeden ayrılmışlar.
Tuhaf; Aileni kızdırmak için çok zaman harcarsın,
Onlardan ayrılmak, kendi hayatını kurmak,
Fakat boku yediğinde, gitmek istediğin tek yer,
Evdir.
Mary'nin karavanındayız.
Bir arada kalmaya çalışıyoruz.
- Bu neyle ilgili, Jason? - Bilmiyorum, ben sadece...
Eğer bu büyük bir şeye dönüşürse diye kaydetmek istiyorum, tamam mı ?
Hadi millet, size geldiğinde, isimlerinizi söyleyin.
Bu saçmalık.
- Mary. Mary Dexter. - Burada ne yapıyorsun, Mary?
Eve gidiyorum... eve gitmeye çalışıyorum.
Lütfen, araba sürerken, beni çekmesen olur mu?...
Dikkatimi verebileyim.
Adını söyle.
Jason,şimdiye kadar adımı öğrenemediysen
Giysilerini dolabımdan alabilirsin, tamam mı ?
Hadi bebeğim, bu, tarihin parçası.
Debra Moynahan.
Ve, ben de eve gitmeye çalışıyorum, tamam mı? Mary gibi.
Ve, erkek arkadaşımın yüzüne neden kamera yapışmış merak ediyorum.
Scranton. Tamam mı?
Scranton. Pennsylvania. Evim orada.
Ailemin evi. Ve erkek kardeşimin.
- Nereden geliyorsun ? - Üniversiteden.
Hepimiz, Pitt'teyiz. Pittsburgh Üniversitesi.
- Neden yoldayız ? - Tanrım.
Evet, Tanrım, Jason. Bırak şu lanet şeyi!
Bu adamı görüyor musunuz?
Kim olduğunu söylemez, bu yüzden ben söyleyeceğim. O, Tony Ravello. O...
- O nereli? Brooklyn yada Bronx? - Queens.
Fazla dayanmayan makyajlar yapar.
Biliyor musun? Ben de yönetmenim, senin gibi.
- Makyaj yapmak durumunda değildim. - Hayır, ben yapmalıydım.
Üzgünüm, bebeğim.
Birlikte çalıştığımızda neler olduğunu biliyorsun.
Bunu duydum.
Yolda ne yapıyoruz ?
- Biran önce, Dodge'dan uzaklaşmaya çalışıyoruz. - Niye?
Ne dememi istiyorsun, Jason?
Mesele, ne söylemeni istediğim değil, senin bize ne söylemek istediğin. Anlat bize...
Neden herkes, Dodge'dan defolup gitmek istiyor ?
Bu şey yüzünden, olan biten bu delice şeyden dolayı.
Bu delice.
- Nereye gidiyorsun, Tony? - Hiçbir yere. Gidecek yerim yok.
Seninle takılmaktan başka, Jason, senin saçmalıklarına dayanamayacak hale gelene kadar.
Hey, millet!
Ulusal Güvenlik bölümünün, bu sabah, alarm seviyesini aniden sarıya
yükseltmesinin sebebini açıklayabilir misiniz ?
Hem de, terör saldırısı belirtisi yokken.
Haklısınız, terör saldırısına ilişkin bir belirti yok.
Biz, bunların kısıtlı ve bağlantısız olaylar olduğuna inanıyoruz,
Ve, kısa sürede normale döneceğini umuyoruz.
Gördün mü? Şimdiden, bu bokla oynamaya başladılar.
...belki önceden bilinmeyen bir virüs türü,
Bir tür kitle psikozuna sebep oluyordur.
- Psikoz mu, buna kim inanır ? - Psikozdan mı kaynaklı ?
Başkan, durumu çiftliğinden izlemeye devam ediyor ve,
Amerikan halkından, tedbirli davranmalarını istiyor.
- Kim olduğunu söyle, Eliot. - Şimdi sen söyledin, Ben Eliot.
Bize, daha fazlasını anlat.
Eliot Stone, Harrisburgh PA.
Burada, siz güzel insanlarla birlikteyim çünkü, bilmiyorum
Ben de, eve gitmek istiyorum.
Yolumuzun üstünde, umarım beni bırakacak nezaketi gösterirsiniz.
Galiba, herkes eve gitmek istiyor.
Ne yapmaya çalıştığını biliyorum, Jason. Anlıyorum.
Gordo Thorsen. Denver, Pennsylvania.
Tracy Thurman. Biz...
- Birlikteyiz. - Sonsuza dek.
Göreceğiz.
Bu ne?
Oh... bu benim kameram.
Gülümse.
Thurman and Gordo.
Bana bir öpücük ver.
Oh, ben San Antone, Texas'tanım.
Texas'a bulaşmayın.
Kahretsin. Şu herife bakın!
Tanrım!
Hayvan gibi gidiyor.
Profesör?
Ah-ha, nihayet bana geldin, dışlanmış hissetmeye başlamıştım.
- Sadece... - Çok uzaktayım, biliyorum.
Depoda...
Herkesin kirli çamaşırlarının üzerinde oturuyorum.
Andrew Maxwell, analizci.
Gidecek yerim yok, yapacak birşeyim yok.
Ve, kimseyle birlikte değilim.
Bay Ravello gibi, sadece yolculuk için buradayım.
Ben de, kimseyle değilim.
Ben... sadece...
burada yapayalnızım... sadece ben ve Aziz Chris.
Muhtemelen, gece bitmeden hepimiz Aziz Chris'e yakarıyor olacağız.
Aman Tanrım! Bak!
Buradan asla geçemeyiz. Geri dön. Yurda dönmeliyiz.
- Bak! - Bu, bir aynasız.
- O, bir eyalet polisi. - Nereden bildin ?
- Şapkası... şapkasından. - Yaralanmış gibi.
- Tamamen yanmış. - Sadece yanmamış, Kahrolası kızarmış!
Aman...
O ölü!
Size söylüyorum, ölüden başka birşey olamaz.
Aman Tanrım!
Sanırım, ehliyet ve ruhsattan fazlasını istiyor!
Devam et! Devam et!
Ha siktir!
Siktir!
Dur, dur, dur!
Şu ne? Şu ne?
Ne yapacağız ?
- Saat kaç? - Neredeyse 3.
Bence, kenara çekmeliyiz.
Nasıl hissediyorsun ?
Mary?
Olanlarla ilgili nasıl hissediyorsun?
- Altısını öldürdüm... - Onlar zaten ölüydü, tamam mı?
Yanlış birşey yapmadın.
Beni dinle.
Yüce İsa... Öldüğünde ayağa kalkıp etrafta dolaşmazsın!
Keser misin sesini?
Orada, 3 kişiyi öldürdük.
Bizim gibi, 3, nefes alan, yaşayan insanı.
Hayır, öldürmedik.
Ben öldürdüm.
Kahretsin.
Yol dışında...biryerde durduk.
Neresi olduğunu, Tanrı bilir.
Birşey mi söyleyeceksin?
Hayır, bilmiyorum. Ona biraz zaman ver, bilirsin.
İçkim azaldı.
Kapılarını sonsuza dek kapatmadan önce bir hipermarkete varabilirsem...
Tanrım, bu berbat bir düşünce.
Bir beyefendinin, bir şişe burbon alamadığı bir dünya.
Mary?
- Aman Tanrım, Mary! - Mary
- Ne yaptı? - Ne halt etti bu ?
- Silahı olduğunu bilen var mıydı? - Neden yaptı bunu ?
Olanlar yüzünden mi ? Oradaki insanlar yüzünden mi?
Bu, bizim hatamız.
Panik yapıyoruz, bunu şeye çeviriyoruz...
Neye?
Olmadığı birşeye.
Olduğundan fazlasına. Tüm bunlar saçmalık!
Buna, saçmalık deyip duruyorsun,
Birisi daha kendini öldürecek!
Televizyonu duydunuz, Mary de duydu.
Belirsiz yerlerde dolanıp durmak ve,
İnsanları bowling labutları gibi yerlere sermek yerine
Hepimiz, okulda kalmalıydık.
- Hala hayatta. - Ne?!
Nabzı atıyor!
- Mary! - Baskı! Baskı!
- Herkes terketmiş gibi. - Evet, aceleyle.
Burası hastane, başka nereye getirebilirdik?
Kimseyi göremiyor olmamız, kimse olmadığı anlamına gelmez.
Belki, saklanıyorlardır ?
evet, belki, saklanıyorlardır çünkü, ölü olduğumuzu düşünüyorlardır.
- Merhaba, biz, ölü değiliz! - Kes şunu, Tony.
Dur, dur, dur. Nereye gidiyoruz ?
Siz, doktor arayın, biz acili bulalım.
Hey! Burada kimse var mı?
Bekle, bekle. sanırım, birinin sesini duydum.
Bu taraftan, hadi.
Bu, sadece telsiz.
Hey? Kimse...
Ne?
Burada mahsur kaldık. Hareket edemiyoruz.
Beklemede kal.
Bu, tam bir karmaşa.
Tam bir karmaşa.
Hakladık onları.
Öldüremiyorum!
- Gebert şu orospu çocuğunu! - Burada 5 tane var.
Neredesiniz, efendim ?
- Kafalarından hakladım.
- Herkesi, buraya toplayın! - Kafalarından vurmalısınız.
Umarım, bu bir tür yanlışlık değildir.
Burası hastane, burada kimse yok.
Bu gerçek mi ?
Peki ya Mary?
Ya...ölürse ?
Burada öylece durarak, hiçbirşey yapmıyoruz.
- Siktir! Pil bitiyor. - Bakalım, batarya bulabilecek miyiz.
- Birisi var! - Afedersiniz!
Afedersiniz.
Acil bir durumumuz var. Arkadaşımız yaralandı, yardım gerek.
Aman Tanrım! Nesi var bunun?
O, ölü. Busu var işte...
- Silahı çıkart. - Debby, silah!
- Kafayı dene! Kafayı dene! - Evet, Kafasından vur!
Kafasından vur!
- Siktir, batarya neredeyse bitti. - Evet, hepsi bu değil.
Ne demek istiyorsun?
- Ne oluyor? - Tanrım! Hemşire.
Ölü doktor, ölü hemşire, anlamlı, değil mi?
Acele et! Gordo!
Sıkıştı!
- Tamam, birşey deneyeceğim. - Ne?!
Dikkatini çekin, sadece dikkatini çekmeye çalışın!
Buraya gel! Hey, peşimden gel!
Dikkat, Debra. Dikkat.
Tanrım!
Yüce İsa.
Whoa, whoa, bunlar sıcak! Aldığın yere koy onları.
Ona bir doktor bulmamız gerek.
Evet, canlı bir tane.
Hallettim.
Gidelim.
Onu, benimle bırakmayın.
Ne? Bizimle gelmiyor musun ?
- Gelemem, şarj etmem gerek. - Bırak orda şarj olsun.
Olmaz, kamerasız ayrılamam.
Bütün olayımız, kamera.
Bütün olayımız, yardım bulmak
Onlarla olmalıydım.
Belki, yardım edebilirdim.
Edemiyorum. Edemiyorum.
Çünkü...
Burada, kapalı kaldım.
Bu bir halta benziyor işte, ha?
Bu, kahrolası ölü adamların nesi var ?
Üzgünüm, Mary.
Tony'nin söylediği, veya benim, veya Ted'in, herhangi birşey seni...
Öldürdüğün insanlar ölüydü. Bu insanlar, ölü.
En azından, ölü görünüyorlar.
Olayların gelişimi...
Kim bilir ?
Mary?
Kahretsin.
Millet?
Millet, neler oluyor ?
Siktir! Allah kahretsin!
Hey?
Hey!
Bunu, diğer odalardan birinde buldum.
Bize, adını söyle.
Söyle!
- Deb, yapma. - Söyle!
Bana fırsat ver. Jason Creed.
Suratına kamera dayanması nasıl bir hismiş anladın mı ?
Çevrende insanlar ölürken, aptal soruları cevaplamak zorunda kalmak.
Nasılmış anladın mı?
Deb, şu şeyi yere bırak ta, bana neler olduğunu anlat.
Kaçırdın.
Kamera önünde olmadıysa, hiç olmamış gibidir, değil mi ?
Diğer odalardan birinde, bir hasta vardı.
İyi görünüyordu, anlarsın, ölü değil.
Ama...ölüydü...
Ben onu görmeden, tepeme çıkmıştı
Gordo, onu vurdu.
Tanrım! Sen...yani...seni...
Yaraladı mı ?
Hayır.
Peki, çığlık atan kimdi?
Bendim.
Nasıl yaptığımı sana göstermemi ister misin?
Kamera için?
Tarih için?
Yeter, Deb. Anladım...
Aman Tanrım!!
Bir kişiyi daha vurdum.
Son yarım saatte, 3 adam ve 1 kadın öldürdüm.
Öldüklerinden emin olamazsın.
Savaşı hatırlıyorum.
Savaşta, öldürmek kolay gelir.
Özellikle de, sen yapmak zorunda değilsen.
Herzaman, senin gibi insanlar olacak.
Bir tür günlüğü, belgelemek isteyen, kaydetmek isteyen.
Ben mi? Elime kamerayı tutuşturan sensin.
Bunu, yapmak istememi sağlayan sensin.
Bunu değil. Bu, bir zulüm günlüğü.
Savaşta, sadece düşman hedeftir, şu orospu çocuğu gibi...
...Ya da şu orospu çocuğu gibi.
Sonra, zulüm...
haklılık kazanır.
Tanrım! Aman Tanrım, Mary'e bakın!
- O...o ölmüş. - Dönüşüyor.
Aman Tanrım.
Bu fazla, çok fazla!
Çok fazla.
Tanrım, bilmiyorum...
Bana ver onu.
Bunu yapamazsın, silahı bana ver.
Of ya! Aman Tanrım! Aman Tanrım!
Kekeliyorsunuz, Bay Creed.
Konuşmaya uğraşmayın, sadece çekin.
Görüntülerini çek, diskin dolana kadar çek.
Çekebildiğin kadar çek.
Al bunu.
Kullanması çok kolaydır.
Çıkalım buradan.
Neler yapabileceğimizi bu kadar çabuk kavrayabilmemiz ilginç.
O geceye kadar, tahmin edilebilir hayatlar yaşamıştık.
Şimdiyse, sırada ne olduğunu tahmin edemiyorduk.
Tanrı, kuralları değiştirmişti.
Ve, şaşırtıcı şekilde,
Oyunu oynuyorduk.
Ne..?
Tanrım, Gordo! Dikkat et!
Ne? Ne oldu?
İşte yine geliyor, Tony...
Hem de bu çubukla, kalbini delip geçtikten sonra bile.
Bu kahrolası sıradan bir adam mı, sence?
Ölü olmadığını mı düşünüyorsun ?
Bunu anladın mı, Tony ? Sonunda, anladın mı artık ?
- Ne oldu ? - Acıyor. Isırık.
Acıyor.
Al bunu. Kullanması çok kolaydır.
Hadi Debby, benden daha iyi çekiyorsun.
Evet, ben de böyle düşünmüştüm, Senin gibi olmak istemiyorum.
Şu an, dünyada, 200 milyondan fazla insanda video kamera bulunuyor.
Bloglar, video siteleri, şiddet videoları...
Habercilikte iyi bir iş...
Medya, bizlere, yaşadıklarımızdan daha fazla mı önem veriyor?
Burada, milyonlarca üye, çektiklerini yayınlamaya yönlendirilmiş,zorlanmış...
Bazı manzaralar...
Zorlanmak, adamın dediği gibi. Jason zorlandı.
Daha önce, onu hiç böyle görmemiştim.
Nedir? Korkunç birşey gördüğümüzde, kafalarımıza giren nedir ?
Otobanda, korkunç bir kaza.
Birşeyler, bizi geçip gitmekten alıkoyar.
Birşeyler bizi tutar.
Fakat, yardım için durmayız, bakmak için dururuz.
Yola çıktığımızdan beri ilk sabahımız.
Vedalaşmak için buradayız.
Niye öldüğünü anlamıyorum.
Sadece bir ısırıktı. Bir insan, küçük bir ısırıktan nasıl ölebilir ?
Belki, bir tür zehir falandır.
Belki, bir virüstür.
Hastalanan birisi, onlardan biri olarak geri dönüyordur.
Hayır, ölen birisi, onlardan biri olarak geri dönüyor.
Thurman and Gordo.
Hayır! Hayır!
Onu gömmeliyiz, değil mi?
2 metre toprağın altında uyansan, sen nasıl hissederdin ?
Bekleyemez miyiz ? En azından, bekleyip göremez miyiz ?
Belki, ona olmaz.
Lütfen, bekleyebilir miyiz ?
- Hey millet, gitmemiz gerek. Ben... - Eve mi ulaşmalısın ?
Evet.
Gerçi, bu olandan sonra, ne bulacağımızdan emin değilim.
Sizinkiler iyidir, Deb. Onlar akıllı insanlar, senin gibi.
Kahretsin. Bakın!
Zavallı Gordo.
Sıçtı.
"Amin" demek için, o ağaç size koruma sağlamayacak.
Dünyanın sonu geldi.
Günahkarlar için bir son olmayacak; Sadece ölmeyen ölüler...
Ve, doyurulamayan bir açlık olacak.
Dizlerinizin üstüne çökün. Dizlerinizin üstüne çökün.
Kahrolası dizlerinizin üstüne çökün.
Şimdi, Kanal 11 haberler.
Bu çekimi gönderene kadar,
Herşeyin ne kadar kötü olduğunu anlamamıştık.
- Yardım etmek için ne yapıyoruz ? - ... bir çeşit başarısızlık...
Büyük şehirlere gelmeye çalışmayın.
Şiddet, yağma ve cinayetler bildiriliyor...
Küçük yerleşim bölgeleri, hayalet kasabalar gibi. Çoğu insan, canlarını kurtarmak için kaçmış.
Bunun,bir tür kıyametin başlangıcı olduğunu tahmin ediyorlar.
Yan yolları kullanarak, şiddet ve yağmalardan uzak kaldık.
Fakat, başka birşeyle karşılaşmak üzereydik.
Ne boktan birşey!
Tamamdır, tamamdır.
Sanırım, benzin borusundan.
Eğer sorun buysa, onarabilirim.
- Öyle mi! - Evet.
Ne yaptığımı biliyorum. Babam Gill Gilbert'ın takımındaydı.
- Rumpert? - Gilbert.
Gill Gilbert'ta kim?
Burada, dışarıda kalamayız, millet.
Samanlıkta, beklememiz gerek.
Diğerlerinin nereye gittiklerine bakayım.
Bunu yapmak istemeyebilirsin. Tehlikeli olabilir...
Kahretsin!
Hey, hey, dur, dur! Onun ölü olduğunu sanmıyorum.
Ölü olmayabilir!.
- "SİZ KİMSİNİZ?". - Kim olduğumuzu soruyor.
"SAĞIRIM"
Arabamız bozuldu, yardıma ihtiyacımız var.
"AMISH - ARABAM YOK" (amish: hristiyan mezhebi)
Arabaya ihtiyacımız yok, sadece bizimkini tamir etmemiz gerek.
Samanlığınızı kullanmamız gerek.
- "ACELE EDİN"? - Neden ?
Kahretsin!
- Bizi takip etmiş olmalılar! - Aman Tanrım!
- Tony, kaç kurşunun kaldı ? - Nereye gitti o ?
Yüce İsa!
Amish'lerin dost canlısı insanlar olduklarını sanırdım!
"BEN SAMUEL MERHABA"
Evet, benzin borusunda kaçak var.
Yarığın altındaki boruyu keseceğim, ve desteğe kancalayacağım.
Teşekkürler.
Bu nedir? Millet, nedir bu bağırış çağırış?
Doğumgünü partisi.
Nereden buldun bunu?
Deb'in hastanede bulduğu kameradan çıktı.
Bu, o herif, portakal rengi tişörtlü olan.
Hastanedeki adam bu. İyi göründüğünü sandığım adam.
Gordo'nun vurduğu.
Bu ne?
Millet, bu da ne?
Arkadalar. Arka taraftalar.
Ön tarafta da varlar.
Ne haltlar oluyor orada?
Yüce İsa!
Aman Tanrım, Çok fazlalar.
"ARKA KAPI"
Verdiğimiz zahmet için özür dileriz.
Acele et, buradan defolup gitmek istiyorum.
Gereksiz baskı yapmak istemem, ama, hepimiz sana güveniyoruz, tatlım.
Aman Tanrım, kapılar açılıyor.
Birşey duyuyorum.
Belki, birisi içeri girmiştir.
Belki, birden fazlası.
- Millet, neler oluyor? - Biz iyiyiz!
İyiyiz.
Neredeyse bitti.
Umarım öyledir, canım, kalmak hoşuma giderdi, ama eve gitmek istiyorum.
Tracy, seni seviyorum!
- Pekala, kapıyı açın! - Aç, Tony, gidelim!
Kaç tane var, görüyor musunuz ? Kaç tane, bakın.
Hadi, hadi.
Haydi beyler, acele edin!
Aman Tanrım!
İyiyiz, biz iyiyiz!
- Yapabileceğimiz birşey yok, gidelim.
Her tarafımızı saracaklar. Gidelim.
Tahminlere göre 3-4 gün içinde bu katliamı durduran birşeyler olmazsa,
Ölüm oranları, dörde katlanacak.
10 gün içinde, %100 artmış olacak.
Bundan önce, bilmiyorum, her dakika kaç kişi ölmüştür...
8? 10? 20?
Şimdi 5 kat, 10 kat, 100 kat fazlası var.
Ölüler...ama yürüyorlar
Onları, durdurmaya yetecek kadar kurşun yoktu.
Onlar canavar. Yaşayanların etiyle beslenen canavarlar.
Malzemelere ihtiyacımız vardı... Benzin.
Benzinsiz, hiçbir yere gidemezdik.
Çevrede daha fazlası olabilirdi.
- Sence, başarabilir miyiz? - Denememiz gerek.
İçeri gir, doldur, hızla dışarı çık.
Evet, ama ya...
Silahı yere bırak!
- Sen de kimsin be kahrolası ? - Kim olduğum önemli değil.
Elimde ne olduğu önemli.
Ondaki, bizimkinden daha iyi, Tony, çok daha iyi.
Kesinlikle doğru.
Bu, yarı otomatik bir M16, hem güvenliği de açık.
Ve, sadece, karar vermeye çalışıyorum,
Beynine 2 kurşun mu sıkayım, yoksa 1 mi.
Tamam. Sakin ol.
İyi seçim.
Şimdi, sizler kimsiniz ? Haberci falan mısınız ?
Hayır, öğrenciyiz. Pittsburgh Üniversitesinden.
Kahretsin, şimdi tüm şehir çıldırdı.
Hadi!
- Nereye ? - Herhangi bir yer buradan iyidir, değil mi?
Kıçımıza mermi yemeden kıpırdayın!
Neden bahsediyorsun?
İsimlerini yaz, dışarı at, kapıyı kilitle ve anahtarları at.
Sınırdan, ülkemize giren insanlar yüzünden isterikleştik.
Artık, sorun bu değil.
Şu andaki sorunumuz, sınırı geçen tüm bu yabancılar...
Bu, lanet kamera olayı da nedir ?
Amatör filim.
İzleyecek kim kaldı ki?
Peki, sizin olayınız ne ?
Benim şehrimde ne yapıyorsunuz ?
Stranton'a gitmeye çalışıyoruz. Benzine ihtiyacımız var.
Benzin istasyonunda, pompadaydık.
Pompalar kurudu. Tüm benzini, ben depoladım.
Senden biraz satın alabilir miyiz?
Satın almak mı? Bu böyle devam ederse, para hiçbir işe yaramayacak.
Benzinden bahsediyorum. Evet, biraz almanıza izin veririm.
- Sizi gideceğiniz yere götürecek kadar. - Sizin olayınız nedir?
- Neden kaldınız ? - Çünkü, gücümüz var.
Hayatımızda ilk kez. Gücümüz var.
Çünkü, geri kalan herkes terketti.
Hepsi, bronzlaştı.
Dönecekler, değil mi ? Ulusal Muhafızlar.
Birilerinin, bu boku düzeltmesi gerek.
Ne Ulusal Muhafızları ? Çocuk, Ulusal Muhafız benim.
Neyin geldiğini biliyorum, beraberinde hiçbirşeyle.
Bu yüzden, bütün bu boku buraya yığdım.
İşe yarar, yaramaz herşey bu çatının altında.
Buna, yağma denir.
Hayır, bayan, buna yapmanız gerekeni yapmak denir.
İnternete bağlanabilir miyim?
Arka tarafta.
Afedersiniz.
Sorun yok, bırakın geçsinler.
Bırakın!
Bir muhabir, olay yerinde
Homestead Polis Şefi, Arthur Tacks.
Bu saldırı, bir gurup, yasadışı göçmen tarafından yapıldı.
Saldırıdan önce, yanlışlıkla ölü oldukları bildirildi.
Aslında, adamlarımız onları vurduğunda, öldüler.
Değiştirmişlerdi. Montajlamışlardı.
Medya, bize yalan söylüyordu.
Ya da hükümet, medyaya, yalan söylüyordu.
Herşey yoluna girecekmiş gibi göstermeye çalışıyorlardı.
- Ne yapıyorsun ? - Montaj yaparken...
- Kendimizi çekmek istiyorum.. - Herşey görünsün istiyorum.
Şimdi, Jason'ın, kendi çekimini göndermek konusunda neden bu kadar kaygılı olduğunu anlıyordum.
Başta, anlamamıştım.
Şimdi, senin kameranın açısına bak.
Silahı yere bırak!
- Sen de kimsin be kahrolası ? - Kim olduğum önemli değil.
Elimde ne olduğu önemli.
- Sonrasında, buraya geldik. - Evet.
İçeri girdiğimiz andan sonrasını güvenlik kamerasından almak, çok hoş olacak.
Anladım, işte burada!
Güvenlik kameralarının kayıtları. 7/11'i buraya koy.
- Hepsini senin için sıraya koydum. - Müthişsin be adamım.
Teşekkürler.
Nasıl yaptın? Kayıt cihazlarından mı aldın?
Kablosuz sistem, oldukça karmaşık.
O kadar karmaşık ki kolaylıkla sinyale girmeyi başardım.
Güzel. Bu harika.
Siz ne yapıyorsunuz ?
- Montaj. - Neyin montajı?
Çektiğimiz şeylerin.
İnternete bağlanmak istediğini söylediğinde,
Babanla falan temas kurmak istediğini sanmıştım.
Hayır, sadece çekimlerimi göndermek istedim.
Bak!
72 bin tık.
8 dakikada.
Hey Eliot, bir dakika izin verir misin?
Tabi.
Kamera açık mı?
Evet.
Eğer konuşacaksak, eminim kaydetmek istersin.
Kamerada yoksa, hiç olmamış gibidir, değil mi?
Pekala J, beni dinle.
Evime, ailemin yanına gitmeye çalışıyorum, tamam mı?
Evime ulaşmaya çalışıyorum.
Ve sen burada, bilgisayarının başında boşa zaman harcıyorsun...
Tek yönlü bir konuşmaydı...
72 bin tık.
Dünyanın her tarafından.
Gerçeği, başkasından öğrenemiyorlar.
Haberlerdeki saçmalıkların tümü yalan.
72 bin tık, 8 dakikada. Bu inanılmaz!
- Tebrikler, ünlü oldun. - Bununla ilgisi yok.
insanların, dünyada neler olup bittiğini bilmemesini mi tercih edersin?
Burada, birilerinin, lanet hayatını kurtarıyor olabiliriz.
72 bin tık.
Bir saat içinde, muhtemelen 1 milyon olacak, yarına kadar, kim bilir..
Dünyadaki bütün insanlar, bizim nasıl hayatta kaldığımızı görerek
Hayatta kalmayı öğrenebilirler.
İyi tartışma yapmayı her zaman beceriyorsun, J.
Aman Tanrım! Mesaj, kardeşimden.
Ya?! Ne diyor ?
Bunca zaman, ölülerin evimizde olduğunu düşündüm,
Ama değiller.
4 gün önce kamp yapmaya gitmişler.
"Eve dönüyoruz, iyiyiz, umarım sende iyisindir."
Dün gece gönderilmiş: "eve dönüyoruz". Demek ki, muhtemelen orada buluşacağız.
- Sana, güvende olduklarını söylemiştim. - Yoldalar, bizim gibi.
Güvende değiller, ama hala yaşıyorlar.
Pılını pırtını topla, benzini kontrol edeceğim.
Sensin! Dostum!
Neredesin, adamım ?
Ridley, buradasın.
Burada, Tanrının unuttuğu yerdeyim.
Deb nasıl ?
İyi. Üstesinden geliyor.
Beni dinle, herhangi birşeye ihtiyacın olursa, Soluklanacak biryere falan!
Kıçını, buraya getir adamım!
Çok eğleniyoruz!
Selam J, seni seviyorum.
- Ne var? - Bilmiyorum.
Birşeyler oluyor.
Adamlarımdan birisi, kalp hastasıydı. O, öldü.
Sorun şu ki nereye gittiğini bilmiyoruz.
Kahretsin.
İçerideki işi bitir ve kapıyı kilitle.
- Ben, Jason'ı bulayım. - Sen kal, ben giderim.
Dur, o şey, orada olabilir.
O şey, heryerde olabilir...
Siktir!
$100,000'lık eğitim, ve kahrolası bir depodan çıkış yolunu bulamıyorum!
Çıkış.
O neydi?
Siktir!
Ne cehennmedeydin be?
Etrafta dolaşan ölü bir adam var. Gidelim.
Dur! Tekrar söyle! Anlamadım.
Etrafta dolaşan ölü bir adam var. Şimdi, gidelim
Burası temiz.
Kapatın şu televizyonu!
Peki.
Kalbi atan herkes,
Kıpırdamayın ve çenenizi kapayın!
Orospu çocuğu! Neredeyiz?
Siktir.
Allah belamı..!
Tamam, bir daha asla.
İşte kapı. Gidelim!
Gidelim, dikkat et, tamam mı?
Kapayın lanet çenenizi!
Gördüm onu! O tarafta gördüm onu!
Bu tarafta!
Haydi, işini bitirdik!
- İşini bitirdik! - Bu tarafta!
- Kahretsin! - Bu, o değil.
Orospu çocuğu!
Siktir!
Ateş etmeyin! O variller, benzin dolu!
Bu lanet şey de ne?
Yeterli!
Sanırım, depoyu doldurur.
Stranton, sadece 65 km ötede.
- Biraz da silah almamız gerek. - Ayrıca yiyecek, konserve, su.
- Ve ruj ? - Ruju alabilirsin.
- Geri kalanlar bizim. - Hepsi mi ?
Her bir bezelye kutusu.
Fakat, ya ihtiyacımız olanı almadan gitmeyiz dersek?
Ne yaparsın? Bizi öldürür müsün ?
Düşünürüm.
Ama, yine de yapacağını sanmıyorum.
Bize ihtiyaçlarımızı vermek en kolyı, değil mi?
Çünkü diğer türlü, tahmin et ne olur? Bizi öldürmek zorunda kalacaksın.
- Deb. - Kapa çeneni, J.
Bizi öldürmek zorunda kalacaksın, çünkü
İhtiyacımız olanı almadan gitmiyoruz!
Tamam.
Doldurun.
İstediklerini verin.
Gelin ve alın.
- Bu, senin için yeterli mi? - Gelin ve alın!
Bu, işimi görür.
Kendinizi savunmalısınız, buna mecbursunuz.
Çünkü, böyle giderse...
İnsanlar, yiyeceksiz, susuz, benzinsiz kalacak,
Birbirlerine ateş etmeye başlayacaklar.
Hayır, sanırım bu tür şeylerden bıktım.
Bunu sevdim.
Bunu, tercih ederim.
Nedense...
Bana daha sıcak geliyor.
Hey!
Bence, bana çok benziyorsun.
İyi şanslar.
Sana da iyi şanslar.
O ne?
Nereden geliyor?
YouTube'da mesaj panosunda buldum.
Dinleyin,
Biz Tokyo.
Çok kötü burası. Çok kötü Tokyo.
Tokyo. İnanabiliyor musunuz?
Tüm dünyada, bunun gibi yüzlerce posta var.
Teknolojileri var.
Ölü olarak gömmeyin, önce kafalarına ateş edin.
- Kahretsin! - Prize tak şunu!
Yeni doldurdum!
Telefondan değil, şebekeden.
Kahrolası şebeke kesiliyor!
Hiçbir şey yok mu? Nasıl hiçbir şey olmaz?
Kuleler, aktarma kuleleri gitmiş olmalı. Tanrım, hepsi mi?
Teknoloji harikadır, Eliot. Çalışmadığı zamanlar haricinde!
Harika.
Kısa süre sonra, hiçbir şey çalışmaz olacak, hiçbir şey işe yaramayacak.
Zengin tabaka, tüm gücü ve parasıyla ortadan kaybolmuştu,
Şimdi, sadece biz vardık, korsanlar ve çocuklar.
Ne kadar ses varsa o kadar hikaye vardır.
Gerçeği bulmak ta, o kadar zorlaşır.
Sonunda, hepsi sadece...gürültüdür.
Stranton'dayız. Bu Deb'in evi.
- Sanırım, şimdiye gelmişlerdir. - Onlar, kamp yapıyorlardı, değil mi?
Neredeydiler ?
Virginia'da bir yerlere giderlerdi.
Batı-Virginia.
Muhtemelen,onları burada karşılarsın. Belki, trafiğe falan takılmışlardır.
Biz, trafiğe takılmadık, trafik falan yok.
West-Virginia, sadece 100 mil uzakta.
- Evet, tabi oraya gittilerse. - Evet.
İçeride bekleyeceğim.
Siz, yolunuza devam etmelisiniz.
Ne?... Seni, burada öylece bırakalım mı?
Ben, burada büyüdüm, olmak istediğim yer burası.
Hepinizin, evleri var. Yola koyulmalısınız, gitmeniz gerek.
Beni, buraya getirdiğiniz için teşekkürler.
Herşey için teşekkürler.
- Sanırım, seni aramaya çalışırım. - Seni almak için dönmeye çalışırım.
Üzgünüm, J.
Serseri gibi davranma. Burada, yalnız beklemesine göz yumamazsın.
Hey, bir süre takılmamın sakıncası var mı?
Yok. Olur.
Ben de? Yine işemem gerek.
Daha fazla, burada oturamam.
Kardeşinle tanışmak istiyorum, belki, Playstation'ı vardır.
Babanla tanışmak isterim, belki, barı vardır.
Her zaman , bir anahtar saklarız.
Kahretsin.
Siktir, 102 miydi yoksa 201 miydi hatırlamıyorum.
Muhtemelen, basit bir devresi vardır.
- Devre kutusu nerede ? - Garajda.
Anlamıyorum!
Buradalar mı?
Anne?
Baba!
Billie!
Belki, eşyalarını bırakıp komşulara falan gitmişlerdir.
Belki, bölge tahliye edilmiştir, zorunlu tahliye gibi...
- Arabalarını alırlardı. - Hayır, otobüsler var, değil mi?
Tahliye edecekleri bölgelere, otobüsler falan getirirler ve...
Siktir! Deb?
Ne var?
Tamam, kaza falan geçirmiş olmalılar, değil mi?
Belki. Belki, hastanededirler.
Bizim gittiğimiz gibi bir hastane olmadığını umuyorum...
Tamam.
Arabayı, babam kullanmıştır, ve...
Bu demektir ki, annem yolcu koltuğundaymış, yani...
Bu, annemin kanı.
Evet...
Billie de, arkada oturmuştur, demek ki, Billie, muhtemelen iyi.
- Debra. - Hayır, eminim, Billie, iyi olmalı.
- Deb! - Ne?
Peki. beni dinle, bilmelisin ki bu kötü olabilir.
Biliyorum. Hayır, biliyorum, tamam. Gerçekten, içeri gidelim, hadi!
Tamam, ama anne-babanı düşünme.
Küçük kardeşini düşünme.
İçeri gitmek istiyorsan, birşeyler bulmaya çalışmanı istiyorum, tamam mı?
- Yaşlı bir köpek gibi birşey. - Evet, tamam, yaşlı bir köpek.
Tamam, adı ne bu kızın?
- Dişi değil, o bir erkek. - Erkek. Tamam. Erkek köpeğin var.
Evet, Ken gibi. Ken ve Barbie gibi.
Tamam, Ken gibi, ama Ken değil. Adı ne?
Michael.
Başmelek gibi.
Tamam, o zaman, oraya gireceğiz ve Michael'ı arayacağız.
Tamam.
Bu kısmı, filimde bırakıp bırakmama konusunda epeyce düşündüm.
Sonunda, sizlere, tam olarak ne olduğunu göstermeye karar verdim.
Hayır! Billie!
Önümden çekilin.
Bırakın geçeyim!
Deb!
Hayır!
Baba?
Anne?
Anne.
Sanırım, bu yerden ayrılma zamanı.
Şimdiye kadar, bu işin bir parçası olmuştuk, 24/7 parçasıydık.
Olayları bir lensin, bir camın içinden görmek,
Bakmak tuhaf.
Gül rengi veya siyah.
Bağışıklık kazanıryorsunuz.
Etkilenmeniz gerek ama, etkilenmiyorsunuz.
Orada sadece, sizin, yani izleyicinin, olduğunu sanırdım, ama değil.
Biz de varız.
Çekimi yapanlar.
Biz de bağışıklık kazandık, aşılandık.
Çevremizde ne olursa olsun, ne kadar korkunç olursa olsun,
Üstünden atlayarak hallederiz.
Bir gün daha.
Bir ölüm daha.
Herşey düzelecek, bebeğim.
Herşey yoluna girecek.
Hey, yer değiştirmek ister misin?
Bir süreliğine, kamerayı alabilirim, ve sen de...
Onu rahat bırak, Tracey.
O, tam da olmak istediği yerde.
Hey, o şeyi kullanmayı nerede öğrendin?
Okçuluk takımında.
Hedeflerle tabi ki, tüm yaptığımız buydu.
Yaşam ve ölüm.
Titremeyen ellerim vardı.
Hala var.
Teşekkürler.
Eviniz nerede, profesör? Neredeydi?
Oxford...Yeri orasıydı.
Pek ev sayılmazdı, sadece bir yer.
Sahip olmayı isteyeceğim bir evi,
Hiç görmedim ya da hayal etmedim.
- Üzgünüm. - Önemli değil.
Ben...gezinen bir ruhum.
Evet, nerede bir içki şişesi varsa, orada geziniyor.
Heyhat!
- Nereye gidiyoruz, Eliot? - Doğru yere gidiyoruz.
- Ridley'le konuştuk. - Ne zaman?
- Depoda, internetten. - İyi miymiş?
Evet, gerçekten harika görünüyordu, bizi davet etti.
Philadelphia. Şafaktan önce oraya varabiliriz.
Hey, hey, hey!
Şuna bakın!
Muhafızlar.
Kahrolası muhafızlar!
Bana deli diyebilirsiniz, ama bu adamlar ölü görünmüyorlar.
Gördünüz mü? Ortaya çıkacaklarını söylemiştim.
Selam.
- Sizi görmek güzel. - İyi.
- Kamera da neyin nesi? - Sadece, filim yapıyoruz.
Öyle mi?
Tüm bu malzemeyi nereden aldınız?
Arkadaşlardan.
Görünüşe göre, bir sürü insan,
Bir sürü arkadaştan, bir sürü malzeme almış.
Arkadaş olabilir miyiz?
Şunu kapatmak ister misin, evlat?
Kapat şu lanet şeyi !
Şimdi !
İşte kahrolası Ulusal Muhafızların, Tony.
- Herşeyimizi çaldılar. - Herşeyi değil, silahlarımızı bıraktılar..
- Evet, kendilerininki var... - Onlar asker.
Dünya, bu haldeyken,
Silahlarımız olmadan, hayatta kalamayacağımızı biliyorlar.
Onlar katil değil, sadece hırsızlar.
Dünya, bu haldeyken, buna katılıyorum.
Bundan sonra...
Ölen herkes, geri gelecek.
Yani, bunu bir düşünün.
Ölen herkes, kafasına bir kurşun yemediyse,
Geri gelecek, ve bir başkasını öldürmeye çalışacak.
Tekrar, tekrar, ve tekrar.
Sonsuza dek.
Başlık kameralarınızı açın.
Canlı birini görürseniz, dışarı çıkarın.
Hey,orada kimse var mı?
Kimse var mı?
- Hey, orada kal! - Oraya girmeyin!
- Orada kal, orada kal! - İyi misiniz bayım?
- Oraya giremezsiniz. - Ne saklıyorsun, yaşlı adam?
Hayır, lütfen!
Burada kimse yok. Hiçbir şey görmüyorum...
Orospu çocuğu!
Orada, arkanda!
Seni kahrolası herif!
Bu insanları nasıl saklarsın?!
Bak ne oldu!
- Onlar aileydi! - Öldürün onları!
- Onlar aileydi! - Öldürün hıyarı!
Hayır, ateş etmeyin!
Kafalarından vurmayın.
Kalplerinden vurun.
Kahrolasılar, ölü uyansınlar.
Eskiden birbirimizle...savaşırdık.
Şimdiyse, onlara karşı...
Haklıydı, onlara karşı bizdik.
Yalnız, onlar
Bizdik.
Geldik! İşte burası!
Uyanın, millet! Hadi, uyanın!
Of be! Çok büyük!
Tanrı'nın inşa ettiği bir şey gibi görünüyor.
Parası olsaydı tabi.
Ridley, burayı kale gibi yapmış.
Daha önce, hiç, bir kaleye gitmedim, ama genelde, kapıları kilitli tutmazlar mı?
- Size söyledim, herşey yolunda dedi. - Şey, bu dündü.
Oldukça güvenlikli.
Buralarda biryerde, ekranlar olmalı.
Birileri izlerken, ekranların bize yararı yok.
Birisi, bizi izliyor olabilir. Şu anda.
Tamam, içeri girelim.
Hayır, bekle, bekle, geri git. Geri git.
Herşeyi kaydetmek istiyorum.
Tamam, hazır, girin.
Bunu, daha fazla yapamam.
Ne zaman bir yere girsek, birisi ölüyor.
Ya da çoktan ölmüş oluyor.
Nereye gitsek, aynı olacak.
Kapıyı kapat.
Ridley?
Ridley!
Francine? Hey!
Hey Max!
Ridley?
Parti buradaydı.
Yüce Tanrım!
Hazineler. Mutlak hazineler.
"İki Şehrin Hikayesi."
İlk baskı.
Bunun değeri hakkında bir fikriniz var mı?
Tüm zamanların en iyisiydi, tüm zamanların en kötüsüydü.
Ridley! Ölesiye korkuttun bizi!
Geldiniz! Bu harika. Sizi, burada görmek harika!
- Nasılsın kardeş? - Francine nerede? - Annen,baban nerede?
Ön kapı neden açıktı?
Oh, açık mıydı?
Dışarıdaydım, yeni geldim. Kapatmayı unutmuş olmalıyım.
Aptal kafam. Beni bilirsiniz, aptalımdır.
Orada ne var?
Panik odası.
Vay! Neler oluyor, neden oradaydın?
Sadece, jeneratörü kontrol ediyordum, hepsi bu, herşey yolunda.
Burada olduğunuza göre, şimdi daha da iyi
Millet! Sizi burada görmek, çok güzel!
İçiniz yanmış olmalı.
Size ne getireyim? Yiyecek birşeyler? İçecek?
- Bir kokteyl harika olur. - Bar, şurada.
Bu lanet korseyi çıkartmak hoşuma gidecek. Lütfen.
Ne hoşuma giderdi, biliyor musunuz?
Uzun,sıcak bir banyo.
Banyolardan birini kullan. 6 tane var. Temiz havlular, şampuan, sabun.
Neye ihtiyacınız varsa. Ne olursa.
Peki, kimse içeri girmeye çalışmadı mı?
Çevrede kimse yok ki.
Burada, oldukça yalıtılmış durumdayız.
Şehir Kulübü, yan komşudan daha yakın, ama...
Bugünlerde, golf ya da tenisle ilgilenen pek kimse yok.
Eşyalarınız nerede?
Yanınızda, birşeyler getirmiş olmalısınız.
Kirli çamaşırlar. Çantalar dolusu.
Peki, getirin içeri! Hepsini getirin!
İçimden bir ses, bir süre burada kalacağınızı söylüyor.
Karavana gidiyorum.
Seninle geleyim, bunu kameraya almak istiyorum.
X-1 hiçbir zaman yetmez.
İşte! Sen, bunu al.
Bilmiyorum. Bu tür bir filim yapmak istemiyorum.
Ben de, bu tür bir filim çekmek istemiyorum, ama senaryoyu değiştiremem!
- İşte! Karşı koyabilecek misin bakalım. - Bunu yapmak istemiyorum.
Jason! Bunu yapmak istemiyorum!
Babam, bir tavşan vurmuştu!
Burada olduğunu sanıyordum.
Tony, çekiyorsun.
Sanırım, Jason haklıydı, karşı koyamıyorsun.
Seni çekiyorum, Ridley, çünkü biraz tuhaf davranıyorsun.
Devam eden tüm bu bokluk.
Biliyorum.
Neler olduğunu biliyorum.
Sadece biraz yorgun hissediyorum...
Biraz sarhoş,
Hepsi bu.
- Tavşanı unut. - Ridley.
Bununla yüzleşelim artık!
Babam, onlardan ikisini vurdu. Aşağıdaki derin donduruculardan birindeler.
Ridley, gidip Francine'i görebilir miyiz şimdi?
O, dışarıda, arkada.
Ailem ve personelle.
Tamam, bunu söyledin. Neden gidip onu görmüyoruz?
Bence, bunu yapmamalıyız.
- Niye? - Şey...
Öncelikle...
Babam öldü.
İlk ölen, o oldu, sonra annemi yaptı, ve sonra personeli yaptılar.
Brannigan, Brenda, Cook.
Cook'u gerçekten severdim.
Belki, tavşanı o yemiştir.
Francine'i birisi mi yedi?
Hayır.
Şey..
Tam olarak değil, Brannigan, onun yüzünü ısırdı.
Sanırım. Bilmiyorum, herşey çok hızlı oldu.
- Bence, buradan gitmeliyiz. - Bekle, bekle! Ridley!
- Hepsinin öldüğünü mü söylüyorsun? - Evet.
Onları gömmek zorunda kaldım.
Başka acıkan yok mu?
Onları bahçeye gömmedim, Annemin güllerini, mahvedemezdim.
Sorun yok, hadi!
Cook'un elini kesmek zorunda kaldım, bu yüzden, çok kan var.
Kahretsin!
Hadi!
- Belki de, buradan gitmeliyiz. - Hayır, bunu görmem gerek.
Millet!
Görmek biraz zor.
Burada. Işıkları açacağım.
Onları, buraya gömdüm.
Yüce İsa.
- Gitmiş. - Kolunda kan vardı.
Isırıldı mı acaba?
Millet?
- Jason! Biraz yardım etsen. - Çekim yapıyorum.
Oh, Ridley. Yardım eder misin?
Tanrım!
Kahretsin. Kahrolası, ölmüş!
Ha siktir!
- Jason! Biraz yardım eder misin? - Koş! Koş, Tracey!
Gördün mü? Bu şeylerin yavaş hareket ettiklerini söylemiştim sana.
Ne cehenneme gitti bunlar?
Tracey?
Tracey!
Kahretsin!
Buna inanamıyorum!
Bu, lanet bir mumya filimi gibi!
Jason, şu aptal kamerayı bırak ta bana yardım et!
Çektin mi, Jason? Umarım mutlusundur, seni orospu çocuğu!
Kes! Kes!
- Bu, bir filim değil, Jason, bu gerçek! - Dikkatini dağıtmaya çalışıyorum. Kes! Kes!
Söyle ona, ben Texas'lıyım.
Tracey!
Seni terkediyorum, Jason. Ev sende kalsın, ben arabayı alıyorum.
Kahretsin!
- Buna inanmıyorum! - Ne, kafayı mı yemiş?
- Nereye gittiğini sanıyor? - Çin'e gitmediği kesin!.
Biliyor musun? Sorun yok...
Hala, Ridley'nin arabası var.
Garajda, diğer arabalar var. Buradan, hala çıkabiliriz.
Hayır, kötü fikir.
Bak, Ridley, ölü veya diri, oralarda biryerde dolanıyor.
Ve lanet havuzda, insandan bozma süs balıkları var.
Son iki günümüzü, yollarda geçirdik. Sen, iyi vakit geçirdin mi?
- Hayır, ama... - Dışarıda, öğle yemeğiyiz.
İçerideyse, oturup Nintendo oynayabileceğimiz, çelikle güçlendirilmiş panik odası var.
Bu şey, son bulana kadar.
- Benim. - Tanrım.
- Ridley nerede? Onu gördün mü? - Evet, o, artık Ridley değil.
Başka birşey.
Korkarım, Eliot ta başka birşey.
Ne?!
Hepsi gitti.
Bir küvet suda öldü, Ridley de koluna yapışmış haldeydi.
Tüm bunları nasıl biliyorsun?
Televizyonda gördüm, canım. Burbonumu aldım ve ekranları izlemeye gittim.
Şu panik odasına girdim, ki
Şu anda, hepimiz için önerebileceğim en iyi yer orası.
Hep, kendi kılıcım olsun istemişimdir.
- Sarhoş musunuz, Profesör? - Aslında, öyleyim.
Sarhoşluk, tuhaf şekilde,
Olayları algılayışımı asla bozmadı. Sarhoş koşmayı tercih ederim.
Tracey'nin telefonu.
- Gidelim. - Hayır.
Jason!
Kendimizi, lanet bir odaya tıkamayız.
- Kendimizi, dünyaya kapatmış oluruz. - Tüm mesele de bu ya.
Kendimizi tüm dünyaya kapatacağız, dünya kıçlarımızı ısırmadan önce.
Silahlarımız var. Ne gelirse gelsin, icabına bakabiliriz.
Oraya giremeyiz, Deb.
Herşeyi...herşeyi özleyeceğim.
Lanet olsun, Jason, şundan vazgeçer misin?!
Bizimle gel. Güvende ol.
Yerleş, benim yapmaya çalıştığım gibi.
- Yerleş... - Ne için?
Yaşam için. Hayatta kalmak için.
Hayatta kalmak mı? Böyle, bir dünyada, kim hayatta kalmak ister ki?
Tek yapabileceğimiz, herşey bittiğinde,
Geride kalanlar için, olan biteni kaydetmek.
Lütfen.
Sensiz, oraya girmek istemiyorum.
Pekala.
Yapamam.
Neydi o?
Hangi cehennemde o?
Olamaz!
Aman Tanrım, hayır!
J...
Çek beni.
Hayır.
Michael...Başmelek.
Selam, benim adım J. Jason Creed.
Ve bana bir fırsat,bir yetenek verildi,
Aniden kucağıma düşen olayları, belgeleyebilmem için.
Ve sizin, seyircinin, bilmenizi istiyorum ki...
Gerçekleri aktarmak için, elimden gelenin en iyisini yapacağım.
Sahte hiçbir şey olmayacak, Her şeyin, peşinden gideceğim...
Gerçekten ham, gerçekten gerçek,
Elimden gelen, en iyi işi yapacağım...
Ve bu fırsat verildiği için gerçekten heyecanlıyım,
Ve bunu batırmayacağım.
Evet...
Debby?
Debra!
Deb?
Onun filimini bitireceğim.
Filim bitti.
Hayır.
Daha fazlası olacak.
Fazlası olmalı.
Sabah yaklaşıyor.
Sabahları, herşey daha iyi görünür.
Bana değil.
Sabahlar ışık getirir, Bense, karanlığı tercih ederim.
Karanlıkta saklanmak daha kolaydır.
Bilirsiniz profesör, aslında sabahları...
Tercih ederler. Olduğunu sandığın şeyin yerine, olduğun şeyi gösterirler.
İfade zarif değil, Bay Ravello, fakat tam yerine oturdu.
Sabahlar.
Ve aynalar.
Onlardan nefret ederim.
Sabahlar ve aynalar, sadece, yaşlı adamları korkutmaya yarar.
Hey!
Tekrar söyleyebilir misiniz?
Anlamadım.
Gerçek, canım.
Şuna bakın!
Kapıyı kapat!
Jason, bir keresinde, yardım edebileceğini düşündüğünü söylemişti.
Hatta, belki de birkaç hayat kurtarabileceğini.
Ölmeden önce, indirdiği son şey buydu.
Hedeflere ateş eden bir iki serseri.
O gün, insanları kullandılar.
Ölü insanları.
Anlarsınız, eğlence için.
Diğerlerinden farklı, bir hedef vardı.
Bir ağaç dalına, saçlarından bağlı bir kadın.
Çocuklar, bunu sadece eğlence için ayarlamıştı.
En sevdikleri, 12'li pompalıyı çıkarttılar...
Kurtarılmaya değer miyiz?
Siz söyleyin.
çeviren TEACHER www.paylashturk.com